ένα τηλέφωνο κομμένο εδώ και μήνες όταν χτυπάει είναι συνήθως κρύπη. Βγήκα απ’ το δωμάτιο καχύποπτος και πλησίασα τη συσκευή διστακτικά σίγουρος πως αν απαντούσα θα έμπαινα (στη καλύτερη περίπτωση) στο Μέητριξ.
-Καλησπέρα σας ο κύριος Τάδες (διαολεμένα γνώριμη φωνή)
-Όχι, ποιος τον ζητάει
-Είμαστε απ τον ΟΤΕ (είμαστε απ’ τον ΟΤΕ?? πληθυντικός; ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ, επίσης σε ξέρω, επίσης απ τη φωνή σου συμπεραίνω ότι σίγουρα έχεις κότσο τα μαλλιά σου)
-Ο κ.Τάδε είναι ο αδερφός μου…
-Ναι, μπορείτε να του πείτε ότι έχει ένα υπόλοιπο (κοντοστέκεται, ξύνει τον κότσο;) 86 ευρώ και 50 λεπτών (πλέον η υποψία μου είναι βεβαιότητα)
-Να μπορώ φυσικά
-Ευχαριστώ πολύ. (Το κλείνει και εγώ πια ξέρω ότι μίλησα με την κ. ΣτονεπόμενοΤόνοηΏραθαείναι, με την οποία για πολλά χρόνια φούσκωνα τον λογαριασμό κάνωντας βαθυστόχαστες συζητήσεις. Ακόμα να βγεις στη σύνταξη βρε ψυχή, γαμώ το ασφαλιστικό μου)











