το φεύγω γίνεται αυγό.

με το γραμματικό φαινόμενο της καθύζησης.

η Αθήνα αποχαιρετάει με μια δυνατή βροχή με νεοφώτιστες μύγες πεθαμένο ανανά στο ψυγείο. άλλο ένα τρένο γεμάτο πασχαλινούς ανθρώπους. να βγω να είμαι μακρυά/κοντά σε διαφορετικά σημεία αναφοράς με αντίστροφη δυναμική απ’ ότι συνήθως. να γεμίσουν λίγο ζόφο τα πνευμόνια μου, να γεμίσει φαγητό το στομάχι μου, να μη τρώω σάντουιτς για δύο βδομάδες, να παίρνω τηλέφωνα για σπίτι κι όταν γυρίσω να μετακομοίσω. να αφήσω τη συγγρού μαζί με την ΙΚΕΑ οικοσκευή μου, την μπρούταλυ αδιάκριτι διαχειρίστρια και τους κουφούς γείτονες. να γράψω ένα ρουστίκ νοσταλγικό ποστ.