H τέχνη στα σχολεία #1 (η ποιά?)

Όπως κάθε σκεπτόμενος (?) έλληνας μαθητής οφείλω να καταθέσω τουλάχιστον μία καταγγελεία-λίβελο-σιχτίρισμα στην ελληνική εκπαίδευση. Εκεί που θα επικεντρωθώ από τούτο το ιντερνετικό μετερίζι είναι ο τομέας των τεχνών που ας πούμε με ενδιαφέρει τη δεδομένη στιγμή περισσότερο από άλλα εξίσου (αν όχι σοβορότερα) προβλήματα της παιδείας . αρχίζοντας λοιπόν από τη λογοτεχνία…

Αφορμή στάθηκε το διαγώνισμα στο μάθημα της λογοτεχνίας που έγραφα απόψε στο φροντηστήριo. Λόγω των αντίξοων συνθηκών (βλέπε ίωση) δεν είχα προετoιμαστεί και πήγα βασιζόμενος σε όσα θυμόμουν από το διάβασμα του προηγούμενου καιρού και στην όποια δυνατότητα ανάλυσης κειμένου διαθέτω. Ακριβώς απέναντι από εμένα έγραφε ένας total πετσάνγκας. (Παχύς με φυτοειδή φάτσα+γυαλιά χαζοχαρούμενο ύφος βοδίσιο βλέμμα). Το κείμενο που έπεσε ήταν το «Γας Ομφαλός»* της Δημουλά. Πριν καλά καλά προλάβω να ρίξω μια ματιά στο κείμενο ο πετσάνγκας άρχισε να γράφει με φρενήρεις ρυθμούς χωρίς καν να βλέπει το ποιήμα, καθώς είχε αποστηθίσει ερωτήσεις απαντήσεις και παραπομπές. Δε τον κατακρίνω, αυτά απαιτεί το σύστημα των πανελληνίων. Κι εγώ άμα δεν ξερνοβόλαγα τη προηγούμενη θα τις ήξερα νεράκι τις απαντήσεις. Αλλά αναρωτιέμαι ποιος μαλάκας σκέφτηκε αυτό το αίσχος. Δηλαδή συγγνώμη τι κατάφεραν οι πάνσοφοι του υπουργείου παιδείας; Γιατί κείμενα όπως το «Γας ομφαλός» είναι εξαιρετικά σύνθετα στην ανάλυση τους, και σαφέστατα μια ενδεχόμενη απόπειρα ερμηνευτικής προσέγγισης προυποθέτει ένα ανάλογο υπόβαθρο. Θα μου πεις «γι αυτό σας το έβαλαν το κείμενο ρε τούβλα, μπας και ξεστραβωθείτε…». Η απάντηση είναι αυτονόητη. Ο ΤΡΟΠΟΣ που γίνεται το μάθημα εξανεμίζει κάθε ελπίδα για τη ουσιαστική επεξεργασία και κατανόηση του κειμένου αφού όλοι η προσπάθεια δομείται πάνω στην αποστήθηση συγκεκριμένων σχολίων. Από την άλλη το γεγονός ότι το μάθημα δίνεται πανελλαδικά εντάσσει την όλη διαδικασία στα πλαίσια της απαίχθειας. Θα βλέπουν λογοτεχνία και θα τρέχουν μετά την λαίλαπα της Δημουλά οι μαθητές που δεν εξοικιώθηκαν σταδιακά μ’ αυτό το γνωστικό αντικείμενο αλλά τσουρουφλίστηκαν στη Γ’ λυκείου. Τώρα θα μου πεις γιατί δεν εξοικιώθηκαν τα ντουβάρια αφού τόσα χρόνια από το δημοτικό τους τα πρήζουμε. Άλλη μια προφανής απάντηση, τους τα πρήζεται mesier! Στη Ελλάδα τα παιδιά δεν μπορούν να κατανοήσουν (και φυσικά φταίει σε μεγάλο βαθμό κι η εκπαίδευση) κατ’ αρχάς την ψυχαγωγική αξία της λογοτεχνίας και ως εκ’ τούτου δε μπορούν να αποκτήσουν αναγνωστική συνείδηση η έστω να κατανοήσουν ότι η λογοτεχνία δεν είναι ένας ακόμα μπαμπούλας αλλά κάτι ενδιαφέρον! Που θέλω να καταλήξω; Στο εμπαθές επιμύθιο ότι αν στο χοντρο-Πετσάνγκα που καθόταν απέναντί μου δίναμε ένα άλλο ποίημα της Δημουλά ακόμα κι αν οι ερωτήσεις ήταν πολύ απλούστερες δε θα κατάφερνε να απαντήσει. Γιατί όπως προανέφερα αυτό που μας ζητάν δίνοντας μας μια συγκεκριμένη ύλη είναι να αποστηθίσουμε (ναι! ναι! ακόμα και στο μάθημα της λογοτεχνίας η μαγική λέξη είναι αυτή!) συγκεκριμένα πράγματα.

* ΓΑΣ ΟΜΦΑΛΟΣ

ΙΙΙ

Αναστηλώνεται Νοέμβρης των Δελφών.
Απόβροχο στις μετώπες της απορρόφησής του.
Σύννεφα που δεν θα φύγουν μοιράζονται θρόνους.
Ζωφόροι φύλλων κίτρινων κοσμούν
Αντισεισμικά ανάκτορα ανέμων.

Πομπή σκαλοπατιών.
Προπορεύονται οι αρχές του τόπου, σαρκοφάγοι.
Ακολουθούν βασιλείς, προσκυνητές της προφητείας
αρχηγοί πολέμων με δώρα που στέλνει η φιλοδοξία
στους μάντεις της, αιώνες κοιλαράδες βραδυκίνητοι
με τις επαναλήψεις παλλακίδες τους.
Φρουρά της ροής σωματοφύλακες εκατέρωθεν,
σαρκοφάγοι πάλι με τις περικνημίδες τους
-τσουκνίδες και ξερόχορτα.

Καθ’ οδόν, στέψη σκέψης
που έκανα για σένα, επ’ ανδραγαθία:
με την απουσία σου μεγάλωσες
εξάπλωσες των αφανών τις κτήσεις.
Ταξιθέτριες πέτρες στο θέατρο.
Στη σειρά των επισήμων κάθονται θυμάρια.
Τζαμπατζήδες θεατρόφιλοι βράχοι τριγύρω
κρέμονται σκαρφαλωμένοι στον απόηχο.
Στον κορυφαίο ρόλο της η τραγωδός αυλαία.
Ενθουσιώδους παρακμής χειροκροτήματα,
μπιζάρουν μέλισσες κι άλλα βομβώδη
μελιστάλακτα κεντριά, αιώρησης κάνιστρα
με φρεσκοκομμένες πεταλούδες
ραίνουν την πρωταγωνίστρια ερμηνεία μας.

Ψηλά, από το στάδιο, εξακοντίζονται ιαχές
κύκλοι δρομείς επευφημούνται
νικητής ανακηρύσσεται
ένας ένας που κλείνει.

Επακολουθώ. Στέρνες βωμοί άδυτα θυσιών
υδραγωγεία κινήτρων, η αρχαιότερη Πυθία:
η σαρκοφάγος πάλι. Αλλά η ζωή
τον αποφεύγει τον χρησμό της.

Στάση σκέψης που κάνω για όλες
τις σπασμένες αρτιότητες: «στο κάτω μέρος
μαρμάρινης τρεχούσης γυναικός»,
βήμα αβοήθητο ποδιού προς χαμένο σώμα,
μόνο η κουλουριασμένη κίνηση
ανώνυμου νεκρού πολεμιστή
δίπλα σε απόστρατη ασπίδα
και «δούλης νεαράς το σπασμένο κάτοπτρο»
-τώρα πώς θα καλλωπίζεται η υποδούλωση.
Σφιγξ καθρεφτίζει το αναπάντητο.

Καντίνες. Κάτι για το δρόμο. Σάντουιτς,
αναψυκτικά, εμφιαλωμένο λάλον ύδωρ.

Μάρμαρα πάλι, αφιερώματα σε πέτρες
χαραγμένες. Δύσκολα διαβάζω.
Το σκληρό έμαθα πώς χαράζει
αλλά όχι πώς χαράζεται.
Αργά συλλαβίζοντας αναστηλώνω
μόνον τη λέξη ΕΠΤΟΗΘΗ. Μόνο; Όχι και μόνο.
Ακουστό ανά τον κόσμο το Επτοήθη.
Μαντείο.
Γας ομφαλός.

υγ. Γιατί μωρη Δημουλά έδωσες την άδεια τα ποιήματα σου να εξετάζονται στις πανελλήνιες; Αν δεν σε μεθύσανε οι παπαδοπράκτορες του παιδαγωγικού ινστιτούτου για να βάλεις την υπογραφή σου τότε Shame on you! Tουλάχιστον πιστεύω ότι δε θα πέσει κείμενό σου καθώς ούτε νόμπελ πήρες (άχρηστη!) ούτε πέθανες (προλαβαίνεις)

υγ.2 Αυτό το μάθημα με έχει κάνει να σιχαθώ ήδη δύο πολύ σπουδαίους λογοτέχνες (Δημουλά, Σολωμό) με το καιρό ελπίζω να μπορέσω να αποκαταστήσω τις σχέσεις μου μαζί τους (καλά μη φανταστείς…) . Αλλά από την άλλη για να πω τη πλήρη αλήθεια μέσα από τη λογοτεχνία κατεύθυνσης έφαγα το απόλυτο κόλλημα με τον Σαχτούρη! Μίλτο που είσαι ψηλά εκεί πάνω, ρίξε τον ελεγκτή στις πανελλήνιες να φρικάρουν όλα τα φυτά της επικράτειας!!

*Ο ελεγκτής

Ένας μπαξές γεμάτος αίμα
είν’ ο ουρανός
και λίγο χιόνι
έσφιξα τα σκοινιά μου
πρέπει και πάλι να ελέγξω
τ’ αστέρια
εγώ
κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω.

Advertisements

11 Σχόλια to “H τέχνη στα σχολεία #1 (η ποιά?)”

  1. anisixos Says:

    hi there
    επιτελους ανακαλυψα ενα μπλογκ γραμμενο απο μαθητη!Νομιζω ειναι και ενα ακομα.
    Διαβασα οτι θελεις να σπουδασεις στο παντειο.Και εγω εκει σπουδαζω.
    Αν διαβασεις το μπλογκ μου θα δεις οτι σκεφτομουν να ξαναδωσω πανελληνιες παλι φετος(τελικα δεν θα δωσω).Ειχα αποφασισει να ξαναδωσω και περυσι αλλα τα παρατησα.Ειχα κολλημα με τη δημοσιογραφια στο αριστοτελειο.
    Το παντειο ειναι λιγο χαλια.Η τουλαχιστον εχει καποιες ιδιαιτεροτητες.Εξαρταται βεβαια τον καθενα.Μπορω να σε βοηθησω οποτε θελησεις σχετικα με το ζητημα των σπουδων γιατι εχω ασχοληθει παρα πολυ με το θεμα αυτο και μπορω να σε κατατοπισω και να σου δωσω χρησιμες συμβουλες.Το ιδιο και για τις πανελληνιες.Μπορω να σου πω ποια θεωρω sos τι να προσεξεις κτλ.Ειμαι ειδικος σε αυτα.
    Χαιρομαι που εισαι και εσυ ανησυχος σαν εμενα.
    Εχεις δικιο.Παπαγαλια τα περισσοτερα τα μαθηματα ενω τα μαθηματικα τα μισω και εγω.Και δυστυχως κανουμε και στο πανεπιστημιο..
    Λοιπον για ο,τι θες περιμενω ιμειλ η ο,τιδηποτε.
    Κeep writing!

  2. coperty Says:

    Με τη πρώτη ευκαιρία θα σου στείλω κανα mail γιατί όπως καταλαβαίνεις εδώ μερικές στιγμές ισχύει το τρυκιμία εν κρανίω και χρειάζονται οπωςδήποτε κάποιες διευκρινίσεις-συμβουλές…

  3. un certain plume Says:

    Αχ, ο Σαχτούρης.

  4. justelene Says:

    Ε λοιπόν.. ΟΛΕΣ μου οι φιλόλογοι μου έλεγαν «εσύ είσαι για θεωρητική», «μπαίνεις άνετα Νομική»,κλπ και τα’παιξαν όταν πήγα θετικοτεχνολογική. Ένας απ’τους βασικούς λόγους που το έκανα αυτό είναι αυτή η τυποποίηση που υπάρχει στα μαθήματα και το γεγονός πως ΔΕΝ μπορείς να εκφράσεις την άποψή σου για τίποτα, απλά να παπαγαλίζεις αυτές κάποιων τύπων, ακόμα κι αν διαφωνείς. Γι’αυτό αν και μ’αρέσει το γράψιμο δεν είμαι ιδιαίτερα καλή στην έκθεση και γι’αυτό παρόλο που έχω διαβάσει τα άπαντα του Σαχτούρη έγραψα στο διαγώνισμα στα Κείμενα μόλις 15!!

  5. adiaforos Says:

    Εγώ πάντως τη λογοτεχνία πέρυσι τη διάβασα με ειλικρινές ενδιαφέρον και χωρίς ευτυχώς να μπω στη διαδικασία της αποστήθισης και μπορώ να πω ότι όχι μόνο το ψιλοαπόλαυσα (πες με μαζοχιστή), αλλά και έμαθα πράγματα γύρω από τη λογοτεχνική ανάλυση.
    Αυτό που μπορώ να πω από προσωπική πείρα είναι ότι στη θεωρητική τη βγάζεις καθαρή και χωρίς ανούσιες πρακτικές όπως αποστήθιση. Αρκεί να προσεγγίσει κανείς το μάθημα με διάθεση για να αποκομίσει κάτι από την κατά τα άλλα εντελώς άχαρη διαδικασία της προετοιμασίας για εξετάσεις. Πάντως δεν πρέπει να συγχέεται η προσωπική άποψη με την λανθασμένη άποψη. Τις περισσότερες φορές, αν αυτό που έγραφα ήταν σωστό (αλλά όχι αυτό που ο καθηγητής είχε δώσει κατά την παράδοση), ήταν αποδεκτό.

    ΥΓ: Ψιλοαντιπαθώ την ποίηση της Δημουλά πάντως. Όσο για το Σολωμό (και συγκεκριμένα για τον Κρητικό), δεν χάνεις και πολλά νομίζω με το να τον σιχαίνεσαι.

    ΥΓ 2: Θα συμφωνήσω ότι ο Έλεγκτής είναι αρκετά δύσκολος στις πρώτες αναγνώσεις, από τη στιγμή όμως που θα αποκωδικοποιήσεις ορισμένα σημεία, το νόημα ξεκαθαρίζει (όπως προφανώς θα έχεις αντιληφθεί).

  6. martina Says:

    αίσχος..εγώ στο μάθημα των Ελληνικών ..ζωγράφιζα τσοντοειδή συμπλέγματα..ευτυχώς που δεν με έπιασε ποτέ η καθηγήτρια και τότε δεν υπήρχε το 166…
    ακόμα τις ίδιες μαμακίες κάνουν οι απαίδευτοι εκπαιδευτικοί του Υπουργείου?…αντί να πάμε μπροστά είμαστε μονίμως στην όπισθεν…αυτό το όχημα της Παιδείας πρώτη δεν έχει?

  7. Ody Says:

    Αυτό που θα ήθελα να τονίσω εγώ από την μεριά μου ειναι η υποκρισία της «κυρίας» Δημουλά. Μέχρι πρότινος την θεωρούσα αξιόλογο άτομο καθώς είχε κινηθεί νομικά για να μην εξετάζονται πανελλαδικώς τα ποιήματά της. Tωρα όμως ξαφνικα αλλαξε γνωμη. Ο μόνος λόγος , imo, για τη μεταβολή της ειναι η αλλαγη στο κυβερνον κομμα, ως γνωστη νεοδημοκραττισα. Τωρα πραγματικα νοιωθω απεχθεια, λυπηση και οργη για την Κική… Η συμπεριφορα της αυτη αμαυρωνει το χωρο των ποιητων που εχει αναγκη απο ανθρωπους που να αφυπνιουν τον κοσμο και οχι να φερονται όπως το σαπιο μερος της κοινωνιας μας. Για αλλη μια φορα οι αξιες παραμεριστηκαν και τα συμφεροντα κυριαρχησαν. Απλα ντροπη!

  8. coperty Says:

    όπα, η πληροφορία βόμβα!! η Δημουλά ΝΔ, αυτό ανεβάζει πολύ τις πιθανότητες να πέσει!
    (καθένας με το πόνο του…)

  9. Ανώνυμος Says:

    ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ

  10. Terra Computerata » Σκαλίζοντας για τον Τρελό Λαγό… Says:

    […] ένας κακοποιημένος μαθητής που μας τα σέρνει από το blog του για τη διδασκαλία της […]

  11. ΝΤΙΝΟΣ Says:

    θα απαντήσω σε αυτη που ρωτά αν το όχημα της παιδείας έχει πρώτη. Κούκλα μου… δεν ξέρω αν τ έχεις καταλάβει άλλα γενικά το οχημα της Ελλάδας πέφτει όλο και πιο πολυ σε ένα γκεμό. Δεν υπάρχουν ταχύτητες, γκαζια, φρένα, δεν υπαρχει τίποτα. Και είμαι 100% σίγουρος πως ακόμα και αν πιάσουμε εδαφός δεν θα σταματησουμε αλλα θα σκαψουμε να πάμε ακομα πιο κάτω… ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΣΑΝ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: