To βατόμουρο που με ξενέρωσε

Πήρε χρυσό βατόμουρο το «lady in the water» και ξενέρωσα τα μάλλα. Το μυαλό μου πήγε αμέσως σε δύο μνήμες με κοινό παρονομαστή τον σκηνοθέτη Manoj Night Shyamalan. Η πρώτη έχει να κάνει με την έκτη αίσθηση, ένα θρίλερ που είχα δει πριν από αρκετά χρόνια και που ακόμα θυμάμαι την ανατριχίλα που άφησε το αναπάντεχο τέλος. Η δεύτερη και μακράν διασκεδαστικότερη έχει να κάνει με τη διήγηση ενός γεγονότος που έλαβε χώρα στο μοναδικό σινεμά της πόλης μας και αφορά τη ταινία «το σκοτεινό χωριό». Μου τη διηγήθηκε ένας φίλος μου που ήταν αυτήκοος μάρτυρας και μου φάνηκε φοβερά αστείο (αν και αντικειμενικά δεν νομίζω ότι είναι και τόσο). Όποιος έχει δει τη ταινία θα μπει πιο εύκολα στο κλίμμα.

Πρώτη μέρα προβολής και γίνεται κακός χαμός (καθώς είχε φάει και τη τρελή διαφήμιση το έργο). Φτάνει, λοιπόν, η σκηνή που η τυφλή πρωταγωνίστρια βρίσκεται σε ένα λιβάδι με κόκκινα λέλουδα (είναι το χρώμα που σύμφωνα με το σενάριο προσελκύει τα τέρατα).

Όλοι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα, κι ακούγεται απ’ τα πίσω καθίσματα η χαρακτηριστική φωνή μιας συμμαθήτριάς μας με έντονο αξάν (αυτό το είδος που σέρνει το τελευταίο φωνήεν κάθε λέξης)

-Ματούλα, Ματούλα, Δέες!! Το απαγορευμένο χρώμαα!

Στο γραπτό χάνει πολύ αλλά πάντα όταν ακούω τη μίμηση ξεκαρδίζομαι!

Αυτό το ποστ απ’ αλλού ξεκίνησε αλλού κατευθυνόταν κι αλλού κατέληξε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: