συγγραφέας (my ass)

Είπα να κάτσω να περάσω τσάκα τσάκα στον υπολογιστή, δυο τρία πραγματάκια που έγραψα πρόχειρα αυτές τις μέρες από ‘δω κι από ‘κει.

Η μετανάστευση των αγίων

Άγιοι ξεκολημένοι από τις εσοχές του

Πρόναου γελούν στην αυλή με τους πρώτους καλοκαιρινούς ανέμους

Παίρνουν τα αρώματα από τις αψιθιές και πετούν στα μεσημέρια αναζητώντας

Τη σκιά κανενός περαστικού συνέφου

Καμία προσευχή δε θα μπορούσε να προβλέψει τόση πνιγηρή αγιογραφία

Που γέμισε τον ουρανό.

Κι όταν βρέχει οι άγιοι εξαυλωμένοι σκαλώνουν στα κυπαρίσσια του νεκροταφίου

σβήνουν ευλαβικά τα καντήλια

μαλακώνουν το χώμα.

Ξεγλυστρούν ανάμεσα στα πετρώματα

και κολυμπούν σε πύρινους τόπους

μέχρι να συναντήσουν σε μια άλλη πλευρά του κόσμου

πάλι μέρα,

εκεί απαλλαγμένοι απ’ τη φήμη τους

δουλεύουν σαν διασκεδαστές σε παζάρια

και εμποροπανυγήρεις, επιδεικνίοντας

υδυπαθώς την αυστηρή τους μορφή και τα

παλιακά τους ρούχα.

Σπάνια νοσταλγούν τις υμνωδίες και το λιβάνι

.Μόνο όταν πλένονται

στο σκουριασμένο λαβομάμο κάποιου

υπαίθριου εστιατορίου θυμούνται τις βροχές

και θλίβονται προσωρινά

και κάτι βράδια που στη κάμαρα αντικρύζουν

τα γυμνά τους σώματα

αναπολούν τη σοδομία του ιερά

και αυνανίζονται βλέποντας οράματα

 

Απρόσμενη Μέρα

Δεκατέσσερις μικροί ήλιοι

δύουν μέσα στην κουρασμένη πόλη

ακουμπάν στην άσφαλτο και πυρώνουν τον δρόμο

κατρακυλάν στις κατηφόρες

Άλλοι τους φοβούνται

κι άλλοι τους δίνουν ένα πιάτο φαί

περασμένα μεσάνυχτα κι η μέρα παίζει ακόμα

στα πεζοδρόμια του κέντρου

μερικοί ήλιοι βαριεστημένοι απ’ τη

πολύωρη περιπλάνηση ξεγλυστρούν στους

στους υπονόμους αναζητώντας λίγη απομόνωση

Το φως τους γίνεται διαυγέστερο από τα αστικά λύμματα.

Ένα κοριτσάκι κόβει  με ένα φανταστικό σπαθί μία αχτίδα

και την τρώει σαν καλοκαιρινό φρούτο «κάνει καλό στα μάτια»

της φωνάζει μια γριά από μπαλκόνι παρακείμενης οικοδομής

Οι πιο πολλοί χαίρονται με την απρόσμενη μέρα

 

δεν είναι αυτό που θα λέγαμε γιορτή καθώς

η αναστάτωση είναι σιωπηλή σαν μεσημεριανή σιέστα

ευτυχώς που τα χρώματα της δύσης μπορούν και διαυρώνουν λίγο την δυστυχία.

 

Μόνος

Κι εσύ που νόμιζες πως ήσουνα μόνος

άλλοι χίλιοι σε ψάχνουν στον κόσμο

ταξιδιάρικο τραγούδι ο δρόμος

καυσαέριο που μυρίζει δυόσμο

 

Τρέξε μέχρι τη πλατεία

αυτή τη στιγμή εκτελείται ο χρόνος

με τον Ζάπα να παίζει στα ηχεία

και ανθρώπους να καιν  απ’ το πάθος

 

Κολυμπάνε παιδιά στο λιμάνι

κάποιοι φίλοι κλαιν και γελούν

για τον έρω τα όλοι ζητιάνοι

όνειρα φρέσκαν ψάχνουν να βρουν

 

Η γιορτή που μας λυτρώνει

σπάει μπετόν και άσφαλτο

μας πωρώνει μας καυλώνει

και χασίς ρόδο αμάραντο.

Advertisements

4 Σχόλια to “συγγραφέας (my ass)”

  1. πρεζα tv Says:

    Πολυ ωραια κειμενα.

  2. justelene Says:

    Ταξιδιάρικα, ατμοσφαιρικά,γεμάτα εικόνες. Μ’άρεσε ιδιαίτερα η χρήση των λέξεων.. 😉 {Βγάλε το «my ass» απ’τον τίτλο: είσαι!!!}
    xxx

  3. coperty Says:

    χαίρομαι πολύ που σας άρεσαν

    (όσο για το my ass στον τίτλο, είναι περισσότερο μια προσπάθεια να εξωραϊσω κάπως έναν χαρακτηρισμό βαρύγδουπο και σοβαροφανή που καθόλου δεν διεκδικώ)

  4. provato Says:

    μου άρεσαν. Μπράβο! μπεεεεεράβο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: