κάτι στίχοι με πρόβλημα στο μέτρο

Πορτοκαλί πληγή

Δωμάτειο κλεισμένο αεροστεγώς
και μέσα ξεχασμένος κατάδικος
στο τοίχο μονάχα μια πορτοκαλί πληγή
ξερνάει αισθήματα οιδηματογενή

Πορτοκαλί όνειρα
πορτοκαλί εφιάλτες
πορτοκαλί χαρούμενοι
μ’ ανύπαρκτοι επισκέπτες

Μέσω του παραισθησιογόνου αίματος
αυτού του ιδιότυπου επιτοίχειου τέρατος
Γέμισε του φτωχού μας φίλου ο νους
με πορτοκαλί πυκνούς καπνούς

Πορτοκαλί όνειρα
πορτοκαλί εφιάλτες
πορτοκαλί χαρούμενοι
μ’΄ανύπαρκτοι επισκέπτες

Εκείνος γελάει πεθαίνει ανασταίνεται
και η πλοιγί απλά μεγαλώνει

Νυχτερινός Ναός

Το κρεβάτι μου συνεχώς ψυθιρίζει
ότι πίσω στου δωματίου τη γωνία
στο μέρος που το πάτωμα σάπιο μυρίζει
υπάρχει μια ιερή πλατεία

Όμως ποτέ δε κοίταξα εκεί κάτω
ίσως γιατί οι νυχτερινοί θεοί με τρομάζουν
μπορεί απλά το κρεβάτι μου να είναι ανόητο
ίσως όσα λέν τα όνειρα το επιρεάζουν

Σήμερα όμως πόσο πολύ επιμένει…
Μια ματιά είναι ικανή να με βλάψει;
σκύβω το πρόσωπο μ’ ανάσα κομμένη
κι αντικρύζω έκπληκτος πολύχρωμη πλάση

Ένας δρόμος περνάει από τη αυτή τη γωνία
Μια γριά τρέχει ξερνώντας μουσικές
γύρω σπίτια θολά απ’ ασπρόμαυρη ταινεία
και στο βάθος μακρυά δυο νάνοι βιολιστές

«Εσύ που αναρωτιέσαι τι είναι εδώ
είναι ο ναός της νύχτας, μου φωνάζει η γριά
εφιάλτης χαρούμενος σε αρχαίο βωμό
εδώ λατρεύουμε την αστρόφεγγη αγρύπνια»

Κάθε βράδυ ευλαβικά τον παρατηρώ
μέχρι που χάνεται στο πρώτο φως
το περίεργο νυχτερινό μου ναό
που είναι τα βράδια σύντροφος πιστός

Βιοκύβος

Καρφώνω στο τοίχο μολύβια
θυμούνται τη ζωή
γίνονται κλαδιά γεμάτα βελανίδια
αποροφούν κάθε κραυγή

Χύνω στο πάτωμα βαριεστημένα
δημιουργώ έμβρυα
στο βρώμικο μωσαϊκό συνδεδεμένα
γίνονται άσχημα, άγρια

Η λάμπα είναι ιερός ήλιος
μας ζεσταίνει
Φωτοσυνθέτει ο μολυβένιος κήπος
Κι η αγέλη των πρώιμων παιδιών ανασαίνει.

Φλυτζάνι με κρασί

Μια συμβουλή μου έδωσε ο Γύπας πριν πεθάνει
να μην αφήσω στο δάπεδο κρασί σε Φλυτζάνι
γιατί γίνεται βαθύ πηγάδι
αν μείνει κάτω γι ένα βράδυ

Τότε γρήγορα αποδομεί τον ουρανό
σπάει σε κομμάτια τον σκοτεινό του φλοιό
το κόσμο όλο αποροφά
ανθρώπους ποτάμια σπίτια βουνά

Όλα γίνονται ομοιόμορφο υγρό
πριν καταλλήξουν στου πηγάδιου το πάτο
κάπου εκεί είμαι κι εγώ
αποδομημένος στην απλούστερη μορφή σε χαιρετώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: