format και αρχεία

μπροστά στο επιτακτικό αίτημα για format, του παλαιού υπολογιστή εδώ στα πάτρια εδάφη τέθηκε και το φλέγον ζήτημα της διάσωσης κάποιων χρήσιμων αρχείων. Οι φάκελοι όλοι, γεμάτοι με άχρηστα μπιμπλίκια. Άχρηστα 0 και 1 παντού. συλλέγω μεταξύ των μερικά κείμενα που έγραψα πέρυσι. παραθέτω ένα απ αυτά:

Η πόλη έφυγε

Πόλεις πηγαίνουν κι έρχονται

ζαλίζουν του ακίνητους περαστικούς.

μεταφερόμενοι θίασοι που ψάχνουν ζητιανεύοντας ο ένας στα σκουπίδια του άλλου.

Γράφουν βέβαια τα βιβλία ότι είναι πάγια τακτική του κόσμου να περιστρέφεται

να ανακυκλώνει τα αποφάγια του

να αυνανίζεται εθιμοτυπικά κάθε Κυριακή

αυτά είναι δογματικά ήθη

τα δεχόμαστε ως έχουν κι αν τα αμφισβητούμε είμαστε τρελοί ή εν γένει ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις.

Αυτή η διαρκής κίνηση των φωτεινών επιγραφών, του μηχανικού θορύβου

μου προκαλεί ναυτία

κυνηγάω έναν βιαστικό υπόνομο να εναποθέσω τα διαταραγμένα γαστρικά υγρά μου. Το αναβάλω. Μέσα από τη σχάρα διακρίνω έναν κύριο

-Που πάτε σήμερα,ρωτώ

-Κάπου νοτιανατολικά, στη παραθαλάσσια ζώνη, μα δε θα ‘ρθείτε?

-Ξέρετε άκουσα ότι θα ‘ρθει απ’ τα μέρη μας μια ομορφότερη πόλη και λέω να την αναμείνω

-όπως θέλετε

Χαιρετώ τα τελευταία σπίτια και κάθομαι στη ξερή γη που ακόμα καίει. Απ’ τη πόλη απέμεινε μια κολόνα της ΔΕΗ, κάτι μεγάλα βαρέλια και μικροπράγματα απ αυτά που πάντα ξεχνάμε όταν πρόκειται να πάμε ταξίδι. Η κολόνα προφανώς βαρέθηκε τη νομαδική ζωή καθώς στα γονίδια της υπήρχε το ρίζωμα κι η καρποφορία. Κι όντως ήδη άρχισε να «πετάει» κλαδιά και να προσεύχεται για βροχή. Θα γίνει μια όμορφη λεύκα ή ίσως ένα κωνοφόρο που θα δεσπόζει στη καινούργια πόλη.

Μια γριά την ποτίζει συχνά απ’ ότι βλέπω. Μια μέρα (θα πέρασε μια βδομάδα απ ‘ τη φυγή της παλιάς πόλης) τη ρώτησα

-Πως και δε φύγατε;

-Και θα άφηνα αυτό το δέντρο μόνο του;

-Δεν είναι καλά καλά δέντρο, Δείτε τη λάμπα πάνω, και τα καλώδια στα ψηλά κλαδιά!

(γέλασε σαν να με περιέπαιζε)

-Ας πούμε ότι δε μ’ αρέσει η θάλασσα.

-Γιατί όχι;

-Γιατί οι σκιές της μου θυμίζουν όσα δεν ήρθαν.

-Μόνο γι αυτό;

-Άκουσέ με. Εγώ είμαι σαν τα δέντρα, συγκρατώ στο χώμα τη μνήμη.

-Αποκλείεται! είδα πολλά δέντρα να φεύγουν με τη πόλη, να ακολουθούν τη ροή των πραγμάτων.

-Ανοησίες, αυτά είναι δέντρα παραδόπιστα που προσποιούνται ζωή στα παρτέρια, η μνήμη τους είναι άχρηστη.

-Μάλλον εσείς έχετε υπερεκτιμήσει τη χρησιμότητα της μνήμης.

-Ίσως

και πέφτοντας για ύπνο δε μπόρεσα να δω όνειρα, καθώς το ίσως της γριάς ήταν μια παράδοξη κατάρα. Όνειρα κι εφιάλτες εξαφανίστηκαν απ’ τους ύπνους μου έκτοτε. Έμεινε μια μικρή λάμψη λίγο πριν ξυπνήσω.

Advertisements

2 Σχόλια to “format και αρχεία”

  1. Θρώγκος Says:

    Αθεράπευτος δίδυμος. (Συγνώμη για το τσωλιαστικό ζωδιακό αλλά τελευταίες μέρες συναναστρέφομαι με άσχετους ανθρώπους και αναγκάζομαι να βρω κοινό έδαφος – τα ζώδια είναι σύνηθες καταφύγιο)

  2. Popi Says:

    η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί

    πολύ ωραίο το κείμενό σου
    ..
    ..
    Δέντρο θα στέκομαι, όμοια να κοιτάζω
    τη θύελλα ή τον ουρανό γαλάζο.
    Είναι ζωή, θα λέω, το φέρετρο όπου
    λύπη, χαρά τελειώνουνε του ανθρώπου.

    όποια δε γράφει, τσιτάρει Σεφέρη και Καρυωτάκη..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: