χωρίς το 040

όταν παίρνω την μεγάλη απόφαση να μη περιμένω το 040 και να πιάσω τον δρόμο περπατώντας (έχει σίγουρα κάτι περίεργο η έκφραση) συνήθως δε το μετανιώνω (τις δύο φορές που το έχω κάνει δεν το μετάνιωσα). Η πρώτη εκδοχή υπαγορεύει να πάρεις τη συγκρού ίσα κατ. Μπόουρινγκ, ειδικά αν έχεις μάθει όλες τις ιερόδουλες (η Ψηλή ξανθιά δυο μέτρα παλικάρι που μου την έχει πει, η κοντή, και η με το αυτοκίνητο). Η άλλη εκδοχή που ακολούθησα σήμερα είναι μια ευτυχία σκέτη. Μπαίνω στη πλάκα και βυθίζομαι σε μια γλυκιά ησυχία. Νέκρα όμως, και ουδένας να κυκλοφορεί παρακαλώ. Περπατώ από στενά και χαζεύω βλαχαδερώς τα σπίτια. καταριέμαι σε εξαιρετικές περιπτώσεις τους ιδιοκτήτες. α κι όταν φτάνω σε κάτι χωμένα σταυροδόμια με δέντρα στη μέση το σαλάκι τρέχει από το πηγούνι κι η λιγωμάρα φτάνει σε απύθμενα ύψη. εντάξει ναφ σεντ για τη πλάκα καταλάβατε, μετά σου ρχεται στο κεφάλι ο ιερός βράχος και καταλαβαίνεις ότι εκτός από άλλοθι για μια άσχημη πόλη μπορεί να είναι και ένα πολύ γαμάτο αντικείμενο, για το σχολείο, τη δουλειά, την εξοχή. και μετά

Το τσουμί

το αγαπώ

είναι αλήθεια\

εγώ κι η Τίνα Δασκαλαντωνάκη/

το αγαπάμε

ρε είναι πολύ ωραίο. κι όσο πάει ομορφαίνει (τελειώνουν οι εργασίες γαρ). Σκέφτομαι ότι για να έχει απρόσκοπτη θέα το σπίτι μου από του Τσουμί πρέπει να γκρεμιστή το μισό κουκάκι. Χαλάλι! αν είναι να ναι απρόσκοπτη η συνομιλία μαζί του ντέφι να γίνει. αχ το τσουμί

ε μετά η διαδρομή ουρπανίζει απότομα. Η Φαλήρου (που μετά από τόσους μήνες στη γειτονιά τώρα έμαθα ότι τη λένε έτσι) είναι μια ευχάριστη οδός με πουτάνες που δεν είχα ξαναδεί, σε όλους τους καθέτους της. Στη Ζίνη δε, είδε μια παχουλή γκροτέσκ τραβεστί που μου έκανε αρκετή εντύπωση καθότι σχεδόν απέναντι απ το σπίτι μου και δεν την είχα ξαναπετύχει.

τέλος η μηχανή ενός συμπαθούς κυρίου έσβησε πάνω στη Συγγρού. Ακριβώς στη μέση. κι αν είδα καλά οδηγός ήταν αυτός ο τυπάς που κάνει κρέπες και πρέπει να το παρακαλέσω στα γόνατα για να μη βάλει μισή κατσαρόλα μερέντα στη κρέπα, και από το μαγαζί του οποίου κάθε φορά που τρώω μετά έχω φριχτές καούρες (για την ιστορία τρώω κάθε βδομάδα περιμένοντας να γίνει κάποιο θαύμα or something)

Advertisements

2 Σχόλια to “χωρίς το 040”

  1. ou ming Says:

    Ένα ωραίο ποστ που διαβάζεται με τον καφέ, το μουσακά, το καρπούζι, τον κουραμπιέ.

  2. Θρώγκος Says:

    Εγώ το διαβάζω απολαμβάνοντας το πρωινό μου φαγκότο με σοκολάτα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: