Istanbulus Fuckts

ένας μήνας στην Ιστανμπούλ είναι υπολογίσιμος χρόνος αλλά όχι αρκετός. Χθες χαιρέτισα μπόλικους φίλους που έφυγαν για διάφορα μέρη της γης και μεθαύριο την κάνω κι εγώ. είπα να μοιραστώ δυο τρία φακτς για το καλό.

Sariyer

Τι να πούμε για το Σάριγερ. Το αγαπούμε. Εδώ είναι το σπίτι μας κι αυτό είναι μια πραγματικά ευτυχής συγκυρία. Το Σαρίγερ τα παλιά τα χρόνια ήταν ένα ψαροχώρι ψιλοελληνικό γκέτο κοντά στην Ιστανμπουλ. Με το καιρό άρχισαν διάφοροι εύποροι να χτίζουν εδώ καλοκαιρινές οικίες. Ξύλινα αρχοντικά στις όχθες του βοσπόρου να τα βλέπεις και να εκσπερματώνεις. Η περιοχή είναι μία ώρα απ το κέντρο (λόγω της απερίγραπτης κίνησης στους δρόμους) και πραγματικά μοιάζει να ναι βγαλμένη από κάποια άλλη εποχή. Όλα εδώ κυλάν αργά και νωχελικά. Βόλτες στη παραλλία κανα παγωτάκι καμιά μπύρα στα παγκάκια (αυτό μόνο για μας, γιατί για τους ντόπιους αλκοολ στον δρόμο ισούται με αλκοολισμό και ηθική παρακμή). Στο Σάριγερ τα πάντα είναι φτηνά, καμιά σχέση με τα τουριστικά μέρη της πόλης και ο κόσμος είναι κουλ. Το σπίτι μας εδώ είναι παραπάνω από άνετο και αυτό προσθέτει πόντους στο μέγεθος της λατρείας μας για το μέρος. Αρε Σάριγερ πολύ θα μου λείψεις.

αυτή είναι η θέα το σπιτιού.

The Beast

Έχοντας το προνόμιο να μένω σε δωμάτιο μόνος μου όπως προστάζει η κοσμική δικαιοσύνη που διέπει το σύμπαν (…) έπρεπε να ανεχτώ δύο σημαντικά προβλήματα. 1 Το δωμάτιο μου είναι ανήλιαγο ενώ όλο το σπίτι βλέπει βόσπορο. 2 το δωμάτιο μου βλέπει στο σπιτάκι του Δε Μπιστ. Συμπαθές (?) τετράποδο που όταν γρυλίζει ακούω ήχους της κολάσεως και κάθε φορά που πάει να με πιάσει ο γλυκός ο ύπνος γαυγίζει μανιασμένα. Για να ξεπεράσω την σκυλοφοβία μου έκανα αρκετές απόπειρες προσέγγισης με μικρά αποτελέσματα. Το δεμπιστ το χώριζε ένα μικρό παραπέτασμα από το ανοιχτό μου παράθυρο κάτι που με έκανε να περιμένω τη μέρα που θα ξυπνήσω με τον μικρό τριχωτό μου φίλο στην αγκαλιά. Εκτός των άλλων η μυρωδιά του Δεμπιστ έμπαινε στο δωμάτιο κάθε φορά που άνοιγα τα παράθυρα και κατακαθόταν πάνω στα πράγματά μου.

Turkish Tea

Παλιό και αγαπημένο εδώ έθιμο η πόση ανά τακτά διαστήματα μικρής ποσότητας μαύρου Τσαγιού. Το περίφημο τουρκτσάι σερβίρεται σε ποτηράκια σχήματος τουλίπας και συνοδεύεται από κύβους ζάχαρης και αμανεδιάρικη διάθεση. Στο σπίτι πάντα ο Βραστήρας ήταν σε λειτουργία κι έτσι η πρόσβαση στο περι ου ο λόγος εκχύλισμα ήταν εύκολη. πίναμε τον πρώτο καιρό τσάι σε μεγάλες ποσότητες, εκεί στο μπαλκόνι δίπλα στο κήπο να πιεις ένα τσάι να ρεμβάσεις λίγο στον Βόσπορο. Ε δεν είμαι φαν του τσαγιού, οπότε μετά το 15θημερο βαρέθηκα κι αλλαξοπίστησα σε ΝεςΚαφέ ατέλειωτη ευχαρίστηση. αλλά ήπια πολύ νεςΚαφέ το τελευταίο καιρό, πολύ όμως.

Music

Όσο είμουν στην ένδοξη και πολυτραγουδισμένη Αθήνα, έχοντας μειώσει την κατανάλωση τηλεοπτικού προϊόντος σε πρωτοφανή για το ιστορικό μου επίπεδα και απέχοντας από τις εστίες μπουζουκοπόπ μόλυνσης κατάφερα να φέρω τον οργανισμό μου σε υψηλά επίπεδα αποτοξίνωσης από Νικοκουρκουλώνια, Βανδίνια και λοιπά ραδιενεργά απόβλητα. Φευ εδώ τα λούστηκα όλα δυο και τρεις φορές. Η τουρκικη μουσική είναι τα άπαντα του Φοίβου και του Καρβέλλα με λίγο περισσότερο ανατολίτικο πάθος. και είναι παντού. Εδώ θα πρέπει να εξωμολογηθώ μία αμαρτία που φέρω βαρέως. Μετά από έναν μήνα συνεχούς χρήσης αποκλειστικώς αγγλικής γλώσσας για κάθε επικοινωνιακή ανάγκη είχα αρχίσει να νιώθω μια πρωτοφανή επιθυμία να μιλήσω την μητρικήν μου. Φοβόμουν ότι αν το επιχειρούσα θα είχα χάσει πια βασικές γλωσσικές δεξιότητες και ότι όταν άνοιγα το στόμα μου πίσω στα πάτρια εδάφη από μέσα θα φτερούγιζαν γκρίκλις kalimera kalispera, gamo ti panagia mou. Έτσι μια νύχτα, σε ένα από τα μπαρ του Ταξιμ ακούω αιφνιδίως το άσμα «γλύκα γλύκα» της κυρίας Κέλυς Κελεκίδου, και χωρίς δεύτερη σκέψη αρχίζω να τραγουδώ. ντρέπομαι και ζητώ την κατανόησή σας

Language

Όπως προανέφερα η γλώσσα που χρησιμοποιούσα τον τελευταίο καιρό για όλες τις επικοινωνιακές μου ανάγκες ήταν η αγγλική. Αλλά όχι ακριβώς αγγλική. ένα σλαβοιαπωνικοινδικό κράμμα απλοποιημένων αγγλικών. Φαντάσου 15 λέξεις σε διαφορετική σειρά κάθε φορά με μπόλικη μπόντυ λένγκουεητζ και εκφραστικές γκριμάτσες. Τελικά τον βρήκαμε τον μπούσουλα στην επικοινωνία μας και όλοι πιστεύαμε ότι τα αγγλικά μας έχουν βελτιωθεί αισθητά. και τότε ήρθε ο αλήτης ο Λονδρέζος. ο πρώτος διάλογος γεμάτος ψυχικό άλγος. 3 στις 5 λέξεις χαμένες στη μετάφραση. Μίλα ΑΡΓΑ και ΚΑΘΑΡΑ, ανοιχτό στόμα πληζ. Που να το φανταστούμε όλα τα βαλκανόπαιδα που μιλούσαμε τα αγγλικά με τα γάργαρα Ρω και τα παχυά Λαμδα μας το κακό που θα μας έβρισκε. Ευτυχώς όπως έχει πληροφορήσει το πόπολο ο φίλτατος Θρωγξ έμαθα πέντε πράμματα στα πολωνικά στα ινδικά στα Σέρβικα και στα τούρκικα και δε θα γυρίσω πίσω ξύλο απελέκητο (όσον αφορά τα γλωσσικά τουλάχιστον ζητήματα)

τουμπύ κοντίνηουντ…

Advertisements

2 Σχόλια to “Istanbulus Fuckts”

  1. ο αποτέτοιος Says:

    άι εμ γουαίητινγκ φορ δε κοντίνιου. θένκ γιου

  2. ο αποτέτοιος Says:

    εντ γουέλκαμ μπακ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: