οι γνωστοί άγνωστοι.

όταν ένα έθιμο το δείχνουν στις ειδήσεις και στα ταξιδιωτικά αλτέρνατιβ προγράμματα έχει περάσει στη σφαίρα το φολκλορ. κακό μάλλον. στη μικρή μας πόλη υπάρχει ένα έθιμο για το οποίο δε μιλάει κανείς, ούτε τα τοπικά μέσα, και με μια μικρή αναζήτηση δε βρήκα μάλιστα καμία σχετική αναφορά ούτε στο νετ. είμαι σίγουρος ότι κάποιοι συμπολίτες δε το χουν καν ακουστά. Κάθε μεγάλη πέμπτη αργά το βράδυ, περνάν από της γειτονιές ομάδες παιδιών που σπαν γλάστρες. πρόσεξέ το, περνάνε παίρνουν τις γλάστρες απ τις αυλές και τις σπαν με εντυπωσιακούς τρόπους στους δρόμους. Το έθιμο ξεκινάει στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα (αν κι έχω επιφυλάξεις γι αυτό). Σύμφωνα με τη μάνα μου ήρθε σαν χουλιγκάνικη εξέλιξη του παλαιότερου εθίμου που ήθελε τα παιδιά να μαζεύουν λουλούδια για τον επιτάφιο (η επιρροή απ το αντίστοιχο κερκυραϊκό έθιμο όπου σπάνε κανάτια είναι προφανής). Δε ξέρω πως διάολο έγινε αυτή η εξέλιξη, μπορώ να φανταστώ όμως πως έγινε δημοφιλές το σπορ. Έητηζ Αλητεία επαρχιακής πόλης δικέ μου! σπάμε γλάστρες και μετά αράζουμε στη πλατεία. χεχ δε ξέρω μου φαίνεται ότι μετά από τόσα χρόνια θα μπορούσε να υπάρχει μια σχετική ενσωμάτωση, να αφήνουν πχ σε κάθε σπίτι μια γλάστρα έξω απ την αυλή, να τις σπαν παιδιά πολιτιστικών συλλόγων με συνοδεία πασχαλινών τραγουδιών και κάμερες καμμένων τοπικών ραδιοσταθμών. και το άλλο πρωί να μάζευε τα κομμάτια του ορυμαγδού ο δήμος. αλλά εδώ και μια δεκαετία συμβαίνει ένας καταπληκτικός πόλεμος οχυρωμάτων. Οι γιαγιάδες ταμπουρώνονται ετοιμοπόλεμες (αλλά πάντα κοιμούνται πριν καταφέρουν να προφυλάξουν τα ζουμπούλια τους), και τα «τσογλάνια» έχοντας εκ φύσεως άριστες γνώσεις τακτικών ανταρτοπολέμου καταφέρνουν καίρια πλήγματα. το αποτέλεσμα χθες το βράδυ όταν γυρνούσα στο σπίτι ήταν μια εικόνα μικρής (μικρότερης από άλλες χρονιές) καταστροφής.  Έχει πλάκα όταν ακούς τους μεγαλύτερους να μιλάν για τις επιδρομές. Λεν για τους μικρούς (και τους όχι και τόσο μικρούς) βανδάλους πράγματα ακραία σα να μιλάνε για τα κατακάθια, για τους εγκληματίες της μικρής μας πόλης που, που δεν είναι άλλοι απ τα ανιψάκια που θα χαρτζιλικώσουν τις επόμενες μέρες στα οικογενειακά δείπνα. είναι τα ίδια τάδε παιδιά του «δες τη έκανε ο τάδε ο γιος της τάδε, πάρε παράδειγμα».

το μόνο που χαίρομαι είναι που σπαν τις γλάστρες τις κίτσας, που έριχνε φόλες και της χήρας που έσκαγε μπάλες. και λίγα τις κάνουν.

επίσης απ’ αυτή τη παράδοση χάσαμε μια τεράστια τσιμεντένια ζαρτινιέρα εκατό και πλέον κιλών πριν δύο χρόνια.

Advertisements

6 Σχόλια to “οι γνωστοί άγνωστοι.”

  1. Cιphεrhood Says:

    πώς κατάφεραν να σπάσουν τσιμεντένια ζαρτινιέρα?!
    καλά, on second thought, αφού λες πριν 2 χρόνια μπορώ να φανταστώ τους γνωστούς-αγνώστους, άρα θα μπορούσα να δεχτώ ότι θα κατάφεραν να σπάσουν τη τσιμεντένια ζαρτινιέρα.

  2. Phevos Says:

    υποπτεύεσαι σωστά. επίσης την έριξαν απ τον φράχτη που ήταν στερεωμένη στη βρύση. απόσταση ενός και κάτι μέτρου. έσπασε.

  3. agriokerasa Says:

    αν μείνεις λίγο ακόμη σέρρες για γίνεις ο εναλλακτικός λαογράφος της πόλης

  4. Than Says:

    Auto einai kat eksoxin serraiko ethimo? Giati egw oute to xw ksanakousei, oute matadei.

  5. spinachEthographer Says:

    ναι απ’ όσο ξέρω είναι μόνο στις σέρρες. βέβαια μπορεί να παίζει underground και σε καμιά άλλη επαρχιακή πόλη

  6. O Ψυχοβγάλτης Says:

    έχω ναζίμ χικμέτ και είναι μεταδοτικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: