Archive for Μαΐου 2009

φεμ

Μαΐου 17, 2009

κάτι που μπορεί να φτιάξει κάπως τη νύχτα σου όταν ενα μεγάλο κομμάτι της πόλης αλλαλάζει γιουροβιζιονίσματα είναι να μάθεις ότι η ίδια ζεστή νύχτα στην αθήνα, είναι Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ. κάπως έτσι βρισκόμαστε στο τρομακτικό/υποβλητικό/μπαουχάους εθνικό ωδείο που φιλοξενεί το μουσείο σύγχρονης τέχνης που πραγματοποιεί έκθεση της Ιρανής εικαστικού, Shirin Neshat. Τα βίντεο της είναι πολύ καλοφτιαγμένα και μιλάν μέσα από αλληγορίες για την πατριαρχική καταπίεση που υφίστανται οι γυναίκες. Ο λόγος της διαμορφώνεται μέσα απ’ το βίωμα της ως γυναίκας μέσα σε μια φονταμενταλιστική ανδροκρατούμενη κοινωνία.

Στη μία το μουσείο κατεβάζει ρολά. Πάμε μια μεγάλη βόλτα πίσω απ τον Αρδητό και μετά κατηφορίζω προς το σπίτι. Ψηλά στη Συγγρού με περιμένει μια απίθανη αφίσα. Ένα ανεπανάληπτο παραλλήρημα χριστιανικής ιδεοληψίας. Γρανάζια στο μυαλό μου δουλεύουν τις εξόφθαλμες αναλογίες. ανοίγω τον υπολογιστή να κάνω το ποστ και αντιγράφω κομμάτια απ’την αφίσα:

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ… ΞΑΝΑ Η ΕΥΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

Η Αγία Γραφή λέει, ότι για τη δημιουργία της Εύας ο Θεός πήρε μια απ τις πλευρές του Αδάμ και την έλλειψη αυτή την αναπλήρωσε με σάρκα (ΓΕΝΕΣΗ 2:21). Ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα και την γυναίκα ώστε και οι δύο μαζί να συντηρούν και να διαιωνίζουν το ανθρώπινο γένος. Η Εύα ήταν η πρώτη που δελεάστηκε από τον σατανά ο οποίος μιλούσε μέσω των χείλεων του Όφεως και έφαγε από τον απαγορευμένο καρπό. Η Εύα έδωσα και στον άνδρα της και αυτός έφαγε. Ο θεός καταράστηκε το φίδι και τη γυναίκα ώστε να γεννά τα παιδιά της με ωδίνες (ΓΕΝΕΣΗ 3:16) Αυτή η κατάρα είναι γεγονός δεδομένο και αναμφισβήτητο, που παρόλες τις γενναίες προσπάθειες των γιατρών δεν αλλοιώθηκε.

Νέα εποχή… Ο θρίαμβος της π..τάνας. Το φεμινιστικό κίνημα υποστηρίζει τη χειραφέτηση της γυναίκας και την εξίσωσή της προς τον άνδρα στον κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και εργασιακό χώρο. Ο φεμινισμός στη πραγματικότητα ανδροποιεί τη γυναίκα, την αλλοτριώνει από τη φυσική της κατάσταση και τον φυσικό της ρόλο ως γυναίκας και μητέρας. Σήμερα η γυναίκα ζει σε νέο κόσμο και νέα εποχή, με νέα ήθη και νέες συνθήκες. Αυτά της προσφέρουν κάποια οικονομική άνεση. Η γυναίκα μπορεί να ‘ναι πολιτικός, επιστήμων, εργάτρια σε εργοστάσιο, ιδιωτικός ή δημόσιος υπάλληλος, να οδηγήσει νταλίκα, να κατεβαίνει να διαδηλώνει στο δρόμο… Οι «καταπιεσμένες γυναίκες πήραν πλακάτ και πανώ, και διαδηλώνοντας στους δρόμους αρνήθηκαν το ρόλο της συζύγου, της μητέρας, της δέσποινας του οίκου.

«Τα πάντα επιτρέπονται» φωνάζουν οι σειρήνες του φεμινισμού και με τα συνθήματα τους «έξω οι νόμοι από το κορμί μας», «το σώμα μου μου ανήκει και το κάνω ότι θέλω» έχουν κάνει το σώμα τους ξενοδοχείο. Και να η τιμωρία του θεού: το AIDS

(χο, νόμιζα ότι η τιμωρία πήγαινε στους πούστηδες. όχι ότι έχει ιδιαίτερο νόημα να σχολιάσω το κείμενο που κελαηδά από μόνο του αλλά για ανεκδοτολογικούς λόγους αξίζει να αναφερθεί ότι το μικρότερο ποσοστό ασθενών AIDS το ‘χουν οι λεσβίες…)

Η καινή διαθήκη μας διδάσκει: Η γυναίκα ας μαθαίνει μέσα σε ησυχία με κάθε υποταγή σε γυναίκα, όμως, δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να αυθεντεύει επάνω στον άνδρα, αλλά να ησυχάζει (α’ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 2:12)

(η αφίσα κλείνει με ένα «στο επόμενο επεισόδιο»)

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: Γιατί πριν χιλιάδες χρόνια ο απόστολος Παύλος μετά το ταξίδι του στην κεντρική Αλβανία φωτίστηκε από τον Θεό για να γράψει στην Ελλάδα μια επιστολή στην οποία θα μιλούσε για την ομοφυλοφιλία;

δε ξέρω για σας αλλά προσωπικώς το περιμένω εναγωνίως. μου φάνηκε αστείο στην αρχή αλλά τώρα που το γραψα και το ξαναδιαβάζω μάλλον είναι απλά ζοφιαστικό.

Advertisements

ταξί

Μαΐου 10, 2009

όταν είχα πρωτοξεκινήσει να διαβάζω μπλογκς ένα απ τ αγαπημένα μου ήταν αυτό το συλλογικό όπου έμπαινε όποιος νόμιζε κι έγραφε κάποια ιστορία που ‘χει βιώσει σε ταξί. τα ταξί έχουν μια δική τους αστική μυθολογία και αποτελούν ένα κοινό τόπο λίγο πολύ για όλους. υπάρχουν κάποιοι ταξιτζήδες που μοιάζουν σαν να βγήκαν από ανεκδοτολογική ιστορία για ταξί αυτοεκπληρώνοντας τέλεια και κραυγαλέα την ταξοφιλολογία. ο σημερινός είναι σε έκσταση. ουρλιάζει για την αποποινικοποίηση της φούντας, τρέχει πολύ και σε μια είσοδο για Συγγρού το αμάξι κοντεύει να ντελαπάρει. γελάει υστερικά και φωνάζει «ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΣ Ο ΤΑΡΙΦΑΣ». έκανε την νύχτα αρκετά ενδιαφέρουσα. έλεγα να κάνω από καιρό ένα (ακόμη) ποστ για τους ταξιτζήδες αλλά  ο συγκεκριμένος ήταν καταλύτης.

τη πιο μεγάλη επιρροή όμως μου την άσκησε ένας άλλος πριν λίγες μέρες. άκουγε όπως σχεδόν όλοι αυτή την νυχτερινή εκπομπή που παίρνουν διάφοροι τύποι και λεν το ποδοσφαιρικό καημό τους. μιλούσε ένας για τη πανάθα και για τα λεφτά του προέδρου κι εγώ προσευχόμουν να σκάσει. ένα δεκάλεπτο στάνταρ είχαμε διασχίσει τη μισή αθήνα και δεν έλεγε να το κλείσει. ολοκληρώνει κάποια στιγμή και λέει ο εκφωνητής και τώρα ένα τραγουδάκι τον τζόυ ντιβίζιον. δε προλαβαίνει να μπει η πρώτη νότα το χαμηλώνει τέρμα ο ταξιτζής για να το ξαναδυναμώσει στο επόμενο τηλέφωνο. με πιασε παράνοια. δεν είπα κάτι αλλά μου ‘χε φανεί τόσο περίεργο που του λεγα συνέχεια τις επόμενες μέρες (και το γράφω τώρα, μαλακία οι περισσότεροι αναγνώστες το χουν ακούσει σαν ιστορία, για να εμπλουτίσω λίγο τη διήγηση με νέα μέσα θα βάλω ένα βιντεάκι με το επίμαχο τραγούδι εκτελεσμένο από νουβέλ βάγκ)

τηλεγραφώντας ζόφο

Μαΐου 4, 2009

μία βδομάδα μετά την επιστροφή κι εκόμη να ξεστολίσω το σερραϊκόν εθνογραφικό επικό ποστ. φοβάμαι να γράψω τα επόμενα. λουσμένος από ζόφο κι εννίοτε παράνοια επέστρεψα σε άλλον τόπο όπως πάντα. ο τόπος που ηύρα είχε κουίαρ πάρτυ, άφθονο αλκοόλ, φασώματα, καινούργιους ανθρώπους αλλά και παλαιότερους που επανακάπτουν. το χειρότερο παλαιότερους που χαιρετούν απομακρυνόμενοι. λούσου με ζόφο και θα δεις. γενικώς κινητικότητα φαινομενική τουλάχιστον, χρυσή ευκαιρία για σπίτι. κουκάκι-πετράλωνα άντε κι εξάρχεια μάταιη αναζήτηση προς το παρρόν. μία αίγυπτος που περιμένει αλλά μεγάλη ιστορία για τηλεγραφικό ποστ και δη σ αυτό το σκατομούντ.