Archive for Ιουλίου 2009

δρόμος εγκαίν

Ιουλίου 29, 2009

η κυρία στο γκισέ του ΟΣΕ με πληροφόρησε δραματικώς ότι είναι το τελευταίο ταξίδι μ’ αυτές τις τιμές, μου το λέει με ύφος περασμένα μεγαλεία, και ενεργοποιεί έναν τρελό εκνευρισμό καθώς αν ένα καλό είχαν αυτές οι κωλοδιαδρομές αθηναθεςνίκη ήταν τα λίγα λεφτά που απαιτούσαν (καλά και πολύ υπομονή φυσικά). γενικά επικρατεί ένα χάος καθώς διάφοροι που έχουν έρθει στο σταθμό λόγω των ανακατατάξεων δε μπορούν να κλείσουν εισιτήρια δεν συνεννοούνται είναι και σε μουντ διακοπών όλοι. εγώ πάντως εξασφαλίζω εισιτήριο + θέση και κοιμάμαι περίπου 9 ώρες μέχρι να φτάσω, πρωτοφανής χρόνος για ύπνο ταξιδιού αποδεικνύεται άλλη μια φορά ότι έχω πάθει απόλυτη νιρβάνα ταξιδιών εσωτερικού που τίποτα και κανείς δε διαταράσσει. δίπλα μου ένας μαυρούλης είναι σε τρελή υπερένταση και μου μιλάει στη γλώσσα του, προσπαθώ να πω τπτ, λίγο αγγλικά λίγο μπόντυ λένγκουετζ, αλλά δε βγαίνουν πολλά οπότε ξαναπέφτω στο βαθύ τον ύπνο. βλέπω όνειρα με πολλά κρεβάτια στο σπίτι στο χωριό στρωμένα με ωραία πεντακάθαρα σεντόνια κι εγώ χοροπηδάω πάνω τους ευτυχής. ξυπνάω από μια παλιά βίσση που οδύρεται από κινητό μπροστινού ούμπερ καλιαρντού ζευγαριού που πραγματικά διασκεδάζει το ταξίδι με τρένο. σκέφτομαι πόσο καλή ιδέα θα ήταν να πάω κάποιες μέρες στο χωριό τελικά αντί να κάτσω και να φάω όλες μου τις μέρες στον ζόφο της θαλπωρικής επαρχιακής μου πόλης (η σκέψη είναι συνδυασμός συλλογισμών που προκαλούνται από το ονείρο και το άσμα της βίσση). δε θα χω ίντερνετ εκεί αλλά νομίζω ότι η μικρή μου εμπειρία από ελεύθερο κάμπινγκ δυνάμωσε λίγο την αυτάρκειά μου απέναντι στη εξάρτηση. θα διαβάσω και τα βιβλία που κουβάλησα σαν τον χαμάλη απ την αθήνα. θα πληρώσω που θα πληρώσω πρόστιμο στην αγία του παντείου βιβλιοθήκη να τα χω διαβάσει τουλάχιστον να λέω ότι άξιζε. κι οι μέρες περνούν ήσυχες.

Advertisements

κενό

Ιουλίου 9, 2009

τελειώνοντας την εξεταστική σε μια αόριστη διάχυτη αλλά πάντα παρούσα μιζέρια. αναμονή επίσημων διακοπών φασίστες «αγανακτισμένοι κάτοικοι» με μολότωφ, χημικά και τρέξιμο στα στενά γύρω απ’ την ΑΣΟΕ. Μου είναι δύσκολο να κάνω ποστ, να συνδέσω εικόνες τελευταίων ημερών καθώς δεν έχουν νοηματική συνάφεια οπότε θα έπρεπε να πετάξω ατάκτως διάφορα σκόρπια. αν πάρουμε ως σημείον προηγούμενης αναφοράς ένα γενεθλιακό ποστ, τότε έχω να δηλώσω ότι έκτοτε ακολούθησαν διάφορες εικόνες σε αντιδιαμετρικά σημεία της πόλης. περπατώντας στην πατησίων μου πετάξαν ένα κινητό από ένα αμάξι. το περισυνέλεξα παρότι η συνομωσιολογία της παρέας ήταν αντίθετη μ’ αυτή τη πράξη. τελικώς το τζόυστικ ήτο χαλασμένο και το αντάλαξα με ένα πρεζάκι το οποίο μου προσέφερε ένα κράνος. το οποίο κράνος προς το παρόν μένει αχρησιμοποίητο στη μέση του δωματίου μου, σκοτεινή απόδειξη της καμμένης κλεπταποδοχής μου./ η μπιενάλε στη παραλλία είναι ενδιαφέρουσα αλλά δε με ενθουσίασε, ένιωσα δυσφορία σε κάποιο σημείο εκεί στα στενά και χωρίς πολύ οξυγόνο σημεία και ελάχιστα έργα μου τράβηξαν τη προσοχή, όπως οι φωτογραφίες (κι οι λεζάντες) του Ettore Sottsass. επίσης η φωνή απ’ το άηφον που ήταν ο χάητεκ οδηγός και καλά της έκθεσης ήταν εξωφρενικά αστεία, βασικα η φωνή απ’ τις διαφημίσεις της κοσμοτέ (που ήταν χορηγός και πανταχού παρούσα), και τα κείμενα που διάβαζε για μερικούς καλλιτέχνες άσταναπάνε./ ναι και το μπλογκ συνεχίζει να παρακμάζει.