Archive for Νοέμβριος 2009

λαμπαν

Νοέμβριος 26, 2009

κι οι μέρες περνάν ήσυχα στην αραπιά. έκανα ένα ταξίδι εξπρες μίας πλήρους εβδομάδος στην Αθήνα όπου μεταξύ άλλων κόλλησα μια γρίππη που με ταλαιπώρησε στα αφρικάνικα εδάφη. ανακάλυψα μετά από αρκετές πτήσεις ότι τελικά ίσως φοβάμαι τα αεροπλάνα καθώς φεύγοντας απ το Ελ βενιζέλος σκεφτόμουν «ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΑΝΤΟΥ», ο αμερικάνος συνταξιδιώτης μου μιλούσε αμέριμνος  και τα χέρια μου ιδρώναν. ευτυχώς ήταν καλό το φαϊ και μπουκώθηκα για το υπόλοιπο της πτήσης. επίσης έμαθα ότι να πίνεις τοματοχυμό στο αεροπλάνο είναι λέει κλάσσικ. δε ξέρω γιατί, εμένα και στη γη και στα 10000πόδια μου φαίνεται σκατά, άσε που θυμίζει ΑΙΜΑ ΑΘΩΩΝ. Επίσης τώρα άρχισε να πέφτει κι η θερμοκρασία κι εδώ ειδικά τα βράδυα έχει πολύ κρύο μερικές φορές. μπαίνω στο σλήπινγκ μπαγκ και το κλείνω, για να κοιμηθώ.

τώρα αλλαλάζουν κάτι γειτόνισσες (πολεμική ιαχή ζήνας) γιατί είναι παραμονή γιορτής πάλι. όλο γιορτές. ουρλιάζουν οι γειτόνισσες και δε μπορώ να συγκεντρωθώ. ένα πενταήμερο χωρίς δουλειά, αλλά μαζεύουμε χρήμα για γιορτινά ταξίδια και θα κάτσουμε στα αυγά μας. να δούμε ταινίες που κατεβάσαμε να διαβάσουμε τα βιβλία που κουβαλήσαμε. τελευταία έχω αφοσειωθεί στον Παπακαλιάτη. μπαίνω πρώτα στο γκρηκμούβιζ βλέπω το επεισόδιο και στα καπάκια στο ιντιβιντουαλζ να διαβάσω τα κόμεντς απ το livebloggin. εκεί που έβλεπα το τελευταίο επεισόδιο που είναι ο Παπακαλιατ στο ΝιουΓιορκ και γυρνάει μέσα στα λιγωτικά τοπία και είναι συνέχεια πολύ γαμάτος, ακούω κουδούνι. λέω ποιος να ναι, χμχμ, αφήνω το λαπτοπ στο καναπέ μαζεύω τα βρακιά μου ανοίγω τη πόρτα. είναι μια γραία, με μαύρα ρούχα μικροσκοπική αποστεωμένη χωρίς δόντια, έχει στο κεφάλι ένα τεράστιο μεταλικό δοχείο (όσο αυτή στο ύψος), μου κάνει με αργόσυρτη βραχνή φωνή, γαλαααα? εγώ κάνω ένα όχι ευχαριστώ και κλείνω πόρτα. τέτοιο πολιτισμικό από παπακαλιάτεια νιουγιορκ στη γραία με το γαλα δε φαντάζεσαι.

Advertisements

οι υπερδιαγαλαξιακά καλύτερες ταινίες της δεκαετίας

Νοέμβριος 5, 2009

συμβάλοντας στη γενικευμένη μόλυνση με καλύτερα γουατέβα της δεκαετίας των μηδενικών, θα συμμετάσχω στην εν λόγω ψηφοφορία καθότι η δεκαετία αύτη νιώθω για πρώτη φορά με αφορά, καθότι στο μεγάλο μέρος της ήξευρα τι γινόταν στο κόσμο πανω κάτω κι είχα ένα κάτι σαν προσωπικό γούστο. βέβαια η ψηφοφορία είναι «καλύτερες» κι όχι τύπου αγαπημένες ταινίες αλλά ντάξει τώρα σοβαρή διαφορά ότι του ρθει του καθένα έτσι κι αλλιώς. μετά από πολύ περίσκεψη κατέληξα σε ποστ έπικό ποτάμι σεντόνι

update. we  have the results

(more…)

παρανόρμαλ

Νοέμβριος 2, 2009

update: Θυμήθηκα τι ήθελα να γράψω. Διάβαζα συνέχεια για το παρανόρμαλ ακτίβυτι και τι τρομαχτικό που είναι κι είπα να το κατεβάσω να δω τι σκατά παίζει. μέχρι να κατεβεί στην αίγυπτο είχε γίνει η πιο εμπορική ταινεία του υπερδιαστήματος (αναλογία κερδών/κόστους). την είδα στο σπίνατςμπουκ που είναι μια σταλιά, με χάλια ήχο και με άπειρες κόρνες αιγυπτίων. δε τρόμαξα υπό αυτές τις συνθήκες όπως καταλαβαίνετε αλλά ωραία ταινεία δε μπορώ να πω. θυμήθηκα το μπλαιαρ γουίτς που όταν ήταν στα ντουζένια του ήμασταν γυμνάσιο. φιλαλήθες πνεύμα εγώ τότε μόλις είχαμε αρχίσει να μπαίνουμε στο ίντερνετ απ τη δημοτική βιβλιοθήκη, κυρίως για να βλέπουμε πόκεμον, μπήκα κι έκανα έρευνα. θυμάμαι ένα σάητ σε πρωτόγονη html που διαβεβαίωνε με στοιχεία ότι το μπλαιρ γουίτς δεν ήταν πραγματική ιστορία. το αυτονόητο θα μου πεις. όχι για τα σερραϊκά νιάτα. όταν τους είπα για την ανακάλυψη μου εισέπραξα χλεύη. Και ποιος είναι αυτός ο ίντερνετ σιγά μη λέει την αλήθεια. αυτοί όλοι τώρα διαβάζουν κάθε μέρα τρωκτικό. μεγάλη πρόοδος μπήκε η ευρυζωνικότητα στη ζωή του μέσου έλληνα. μποστάνι στο φέηςμπουκ και παπακαλιάτης γκρηκ μούβιζ. ε λοιπόν με όλο το δαιμονολογικό του παρανόρμαλ έπιασα τη γουηκιπήντια να διαβάσω για δαιμονικά τάγματα και τέτοια και βρήκα στη δαιμονολογία ένα πολύ ενδιαφέρον παρακλάδι που μελετά την ισλαμική παράδοση, και συγκεκριμένα τα τζίνια. είχαν πολύ ενδιαφέρον ρε, αλλά βαριέμαι να γράφω όποιος θέλει να μπει να διαβάσει. όλο μασημένη τροφή. α όλο αυτό το μεταφυσικό πυροδοτήθηκε λίγο κι απ’ το ταξίδι στα φαραωνικά που περιγράφω παρακάτω

τελικά ο καλύτερος τρόπος να ταξιδέψεις με τρένο στην αίγυπτο είναι να μπεις σε ένα τυχαίο τρένο που πάει προς τα κει που θες (δυο κατευθύνσεις όλες κι όλες). τσεκάρεις πιο σ αρέσει καλύτερα και μπαίνεις. το παίζεις λίγο χαζός τουρίστας και σου βγάζουν εισητήριο μέσα, μετά αν δεν έχει θέσεις παίζει επειδή είσαι εισαγώμενος να σε βάλουν στη πρώτη θέση χωρίς να πληρώσεις. ότι ακριβώς κάνουμε και μεις με τους αιγύπτιους όταν δεν έχουν θέση στα τρένα μας. αλήθεια πριν έρθω στο λάπτοπ είχα μια ιδέα για να κάνω ποστ που τώρα μου ‘φυγε τελείως οπότε θα μιλήσω για τα τουριστικά μου. πήγα που λέτε στο λούξορ όπου ο ομώνυμος ναός κι άλλα τόσα αρχαία. Θήβες γαρ, οπότε τίγκα στο φαραωνικό. οι χειρότεροι αιγύπτιοι έβερ αν μπορούσαν να πάρουν μπαξίσι και για τις ανάσες μας θα το καναν, πολύ διαπραγμάτευση μέχρι και για το ρεξόνα, ήμαρτον παιδιά. τη τελευταία μέρα ήμουν τόσο εξαντλημένος που ότι τιμή μου λέγαν έλεγα ναί με στραβωμένο ύφος.  κάναμε και βόλτα με φελούκα, όπου πήγαμε στο μπανάνα άηλαντ. δε το ‘χει κανείς οδηγός αυτό είναι μια εφεύρεση των φελουκιανών, πας τσούκου τσούκου σ αυτό το νησάκι του νείλου, έχει ένα μπανανοχωράφι βλέπεις μπανανιές, τρως μπανάνες, κάπου διάβασα ότι οι φελουκατζήδες είναι και ζιγκολό οπότε ολοκληρώνεται το σετ μπανάνα. εμάς ο δικός μας ήταν αρκετά ζιγκολίσια φάτσα και κυκλοφορούσε στη φελούκα με το βρακί αλλά μετά που βγήκαμε έβαλε κελεμπέγια, κύριος. κατά τ άλλα είδαμε κάτι τάφους, αλλά όχι του τουταγχαμών γιατί ήθελε 100 λίρες πλας, που θα τα δίναμε αλλά έπρεπε να περπατήσουμε πίσω στα ταμείο μες την έρημο και βιαζόμασταν γιατί λόγω διαφόρων αντιξοοτήτων έπρεπε να βιαστούμε για το ραντεβού με τον ταξιτζή. κι έτσι θα αρκεστούμε στη σαρκοφάγω του που βρήσκεται στο μουσείο του Καϊρου και σε κάτι καλάθια και κρεβάτια (όλα ξύλινα και καλοδιατηρημένα ΓΚΑΣΠ) που’ χε στο τοπικό μουσείο. γενικά νομίζω το λούξορ και το καρνάκ είναι η ευτυχία του τουρίστα, καθότι καλοδιατηριμένα μέσα στην άμμο για πολλά χρόνια έχουν τα άπειρα να δεις. αυτά πάνω κάτω. στο επόμενο ποστ θα πω για την επικείμενη επίσκεψη στην ερυθρά θάλασσα και στο όρος σινά. ντάξει πόσο πιο μεγάλη εβδομάδα διακοπές μπορώ να πάω;