ισκεντερευγια

η Αλεξάνδρεια είναι ίσως η ομορφότερη πόλη της Αιγύπτου. Δε ξέρω αν έχει να λέει που βρήκα πολλούς ενδιαφέροντες ανθρώπους μαζεμένους πάντως όσα ανακαλώ από τρεις μέρες εκεί είναι όμορφα. Το ιδιαίτερο για τη πόλη είναι ότι ενώ σαν ιδέα είναι φορτωμένη συνειρμούς (θες Φάρο, αρχαιότητα, ζει ο μεγαλέξανδρος;, αλλεξνδρινός ελληνισμός κτλπ) οι εικόνες που έχουμε για τη σημερινή Αλεξάνδρια είναι ελάχιστες. Περπατώντας έχεις την ευκαιρία να συνδέεις αυτά τα νήματα αφηγήσεων μια μια απίθανη πραγματικότητα. συναρπαστικό αν μη τι άλλο. Όσο ήμουν εκεί είχε συνεφιά ή έβρεχε και έτσι η πόλη έφτανε στο φουλ ποτένσιαλ μελαγχολικής διάθεσης,

Για να βρούμε το σπίτι του Καβάφη δυσκολευτήκαμε, αλλά εντελώς τζακ-ποτ πετύχαμε δύο ελληνίδες αλεξανδρινές με μαλί λάχανο και χαριτωμένη προφορά που μας δώσαν καλές οδηγίες. στο σπίτι πάθαμε μια συγκίνηση, λίγο η βροχή, λίγο τα στενά που είναι χωμένο, λίγο η αναζήτηση παίρνει πόντους το μέρος και αξίζει προφανώς επίσκεψη, ειδικά αν ορκίζεσαι στ όνομα του Καβάφη. τέτοια λαχτάρα μας είχε πιάσει που αν είχε ένα αξιοπρεπές γκιφτ-σοπ θα το χαμε σηκώσει, δυστυχώς είχε μόνο κάτι μίζερες εκδόσεις και πανακριβες κάρτες σε μικρή ποικιλία. δεν ήθελα βρακί με τους βαρβάρους, αλλά κάνα σημειωματάριο κανα ημερολόγιο κάνα σελιδοδείκτη μπορούσαν, ή με χει διαβρώσει ο καπιταλισμός κι ο τουριστικός καταναλωτικός οίστρος.

το καλό είναι ότι μείναμε σε σπίτι, οπότε αφενός γλυτώσαμε λεφτά ξενοδοχείου αφετέρου ακούσαμε διάφορες ιστορίες από καινούριους φίλους και γενικά νιώσαμε μια ευχάριστη ανθρωπίλα. Μ’ αυτή τη παρέα επισκεφηκαμε κι ένα μέρος, μας είπαν γκρηκ κλαμπ, πάμε και είναι ένα παλιό κτήριο (σα νεοκλασσικό ας πούμε) απ έξω κρεμασμένη μια ελληνική σημαία και έναν δικέφαλο αετό πάνω απ την πόρτα. isn’t that the albanian flag? αναρωτιούνται κάτι γερμανοί, πάω κάτι να εξηγήσω αλλά λέω δε γαμιέται, δεν έχω ιδέα και από που προέκυψε η αλβανική σημαία μη πω και καμία μπαρούφα, μπαίνουμε μέσα. βάφανε σε φάση ανακαίνιση όλο μπλε-γαλάζιο-άσπρο πολύ γέλιο, τι ειν’ η πατρίδα μας ντεκόρ, αλλά πουθενά έλληνες. γενικά θα θελα να ξερα τι παίζει με το μέρος γιατί στη πόρτα έγραφε στα αραβικά ότι είναι κάτι σαν ελληνικής δικαιοδοσίας, δλδ αν γίνει κάτι δε μπαίνει αιγύπτιος μπάτσος, έχει εξουσία το προξενίο. επίσης είχε κάτι πλάκες που έλεγαν ότι το μέρος είναι σύλλογος μικρασιατών. χμ, πάντως οι μπύρες τους ήταν καλές (ω ναι άρχισα να πίνω αιγυπτιακή μπύρα, προτιμώ τη Σάκαρα Κινγκ, που έχει και 10% αλκοολ, πίνω που πίνω σπάνια τουλάχιστον να με πιάνει). Σερβίρει το μαγαζί φυσικά και ούζο, αλλά δε το τιμήσαμε. Γενικά ελληνικές σημαίες υπάρχουν σε πολλά σημεία διάσπαρτες καθώς και επιγραφές.

Οι βόλτες στη πόλη είναι απολαυστικές μέχρι το μεδούλι και τα πολύ τουριστικά αξίζουν μια επίσκεψη. Το κάστρο του Καητμπεη πχ, λέει να το δεις, και το ιδανικό είναι να πας περπατώντας από το κορνις (παραλία) που είναι μια υπέροχη διαδρομή. επίσης η βιβλιοθήκη είναι εξαιρετική, πληρώνεις βέβαια δέκα λίρες αλλά είναι διαστημική μέσα. Γενικά νομίζω έχω ιδιαίτερη αγάπη στις βιβλιοθήκες οπότε μου ‘κανε κάτι, οι άλλοι ευρωπαίοι λίγο την απαξίωσαν, δε ξέρω παίζει να φταίει που είμαι βλαχάκι και τέτοιες βιβλιοθήκες ντεν έχει στο Γιουνέν. επίσης πάνε όλοι οι φοιτητές μετά τα μαθήματα και κάνουν τρελά καμάκια, όλοι μέσα είναι ζευγαρωμένοι, λένε οι αραβοκόρες πάμε στη βιβλιοθήκη για διάβασμα που να ‘ξεραν οι δόλιοι γονείς τι «χαμούρεμα» πέφτει.

α ήπια κι καφέ εκεί που λέει ο Δαβαράκης, ήταν πολύ καλός καφές, τον καβουρντίζουν και αλέθουν εκείνη την ώρα, και δε μου φάνηκε καθόλου άθλιο και παμβρώμικο το μέρος, είναι σούπερντούπερ κυριλέ, αλλά ίσως να φταίν οι 4 μήνες που χω στην άνω Αίγυπτο, θα ρθω στην αθήνα και θα μου φαίνονται όλα λουξουριους.

α μικρή παρένθεση, είναι πολύ χαριτωμένο αυτό που λέμε τη νότια αίγυπτο άπερ (άνω). Γεωγραφικά δε στέκει αλλά υποθέτω ότι συνδέεται με το Νείλο (όπως λίγο πολύ όλα συνδέονται μ αυτό) το επάνω δλδ είναι από κει που έρχεται.

τα κεφάλια μέσα τώρα να μάθουμε κάνα αραβικό/κάνουμε καμιά δουλειά.

Advertisements

2 Σχόλια to “ισκεντερευγια”

  1. Ηλεφούφουτος Says:

    Καλησπέρα! Ζηλεύω!

    Υπάρχει και ελληνικός ναυτικός όμιλος, σνομπαρία τρομάρα να τους έρθει!

    Αν είσαι ακόμα εκεί, φανταστικό φαγητό (ψάρια φρέσκα) σε εστιατόριο στην Κορνίς όχι μακριά από το Πανεπιστήμιο. Έχει και φρέσκο «μπαρμπούν» αλλά τώρα μπορεί να μην είναι η εποχή του.

    Μακάρι να είχα νιώσει κι εγώ συγκίνηση στο σπίτι του Καβάφη αλλά δυστυχώς εγώ δεν πήγα, μας πήγαν (τσούρμο).

    Απόλαυσέ το!

  2. Phevos Says:

    α μετά από τόσο καιρό στην φτωχολογία είπαμε να το παίξουμε λεφτάδες και χτυπήσαμε santa lucia για ψάρια. για μπαρμπουν δε ξέρω αυτό που μας σέρβιραν μάλλον πρέπει να ‘ταν τσιπούρ πάντως :).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: