κεφτέδες της ερήμου

η δεύτερη επίσκεψη μου στην φαγιούμ ήταν καθόλα διαφορετική. την πρώτη την έχω περιγράψει κι εδώ, αυτή τη φορά δεν επισκεφθήκαμε τη λίμνη καρούν αλλά κάτι άλλες παράπλευρες λίμνες.

(για να φτιάξω αυτή τη κουράδα έκανα ένα τέταρτο. το gimp παίζει να ναι το πιο εκνευριστικό πρόγραμμα όλων των εποχών. πραγματικά το μόνο που πεθύμησα απ τα γουίντοουζ είναι το paint, ποιος να το λεγε!)

όπως βλέπετε για άλλη μια φορά είμαστε μακρυά απ τον «παραδοσιακό» ορισμό όασης καθώς ναι μεν έχουμε μεγάλες κοιλότητες νερού στη μέση ερήμου αλλά χωρίς ίχνος βλάστησης. διψάσαμε το μεσημέρι μα το νερό γλυφό, έτσι ακριβώς, χαμένος στην σαχάρα βλέπεις στο βάθος κάτι να λαμπυρίζει, μη χαίρεσαι. βέβαια γύρω γύρω είχε κάτι μίζερους θάμνους που σύμφωνα με θεωρία μου αν βάλεις καλαμάκι στη ρίζα ρουφάς νερό, σε όσους το ‘πα δε στηρίζουν αυτή την άποψη πάντως.

η εκδρομή ήταν επ’ευκαιρία των χειμερινών διακοπών που έχουν τώρα τα σχολεία εδώ, οπότε και τα παιδιά που στηρίζει  η οργάνωση που δουλεύουμε μπορούσαν να έρθουν. γεμίσαμε δύο πούλμαν παιδάκια αλλαλάζοντα, ωραία ήταν δε λέω. το κονσεπτ ήταν να πάρουμε φαγητά απ’ το σπίτι γιατί όπως φαίνεται και στη φωτογραφία εκεί δύσκολα θα βρίσκαμε. κάναμε με τη συγκάτοικο κεφτέδες, αλλά πολλούς κεφτέδες, τηγανίζαμε όλη νύχτα. μπορώ να πω πέτυχαν αν και κάποια παιδιά φοβόταν να δοκιμάσουν (?), οι περισσότεροι τους τίμησαν. όταν φτάσαμε εκεί ήταν περίεργο γιατί ήταν διασταύρωση παραλλίας με έρημο, δηλαδή μια ατέλειωτη παραλλία με μεγάλους σκαραβαίους. παιχνίδι στο νερό, για μας πολύ περίεργο το κονσεπτ μπαίνω με τα ρούχα, ειδικά οι κοπέλες που βουτούσαν με ένα δισεκατομύριο εξαρτήματα, άσε που δε τα είχαμε προβλέψει καλά και δε πήραμε μια αλλαξιά ρούχα με αποτέλεσμα να βουτήξουμε μεν με τα ρούχα, να φάμε τον ζόφο μετά την επιστροφή. εγώ επειδή ήμουν νυσταγμένος (βλ κεφτέδες) την έπεσα σε κάποια φάση, και περνούσαν όλα τα παιδάκια και άκουγα μες τον ύπνο μου κάτι αραβικά σχόλια. αλλά μετά μ έπιασε ένα μπαντ τριπ στον ύπνο μου, ενθυμούμενος μια φορά που είχα ακούσει ότι δεν πρέπει για κανένα λόγο να κοιμηθείς στην έρημο γιατί έρχονται μαμούνια και σε σκοτώνουν, και τη στιγμή που με περπάτησε ένα έντομο σηκώθηκα έντρομος. γενικά κοιμήθηκα και στο λεωφορείο οπότε φαντάζομαι τα παιδιά θα χουν να λένε, γνωρίσαμε έναν έλληνα που κοιμόταν συνέχεια.  να πω ότι η στιγμή που βούτηξα ήταν στιγμή φοβερής αμφιθυμίας, απ τη μία είχε ζέστη και λιοπύρι απ την άλλη δε μου καθόταν σωστό με τα ρούχα +μιλάμε για λίμνη, λίμνη αιγυπτιακή που ‘χε μέσα και ψόφια ψάρια.. εδώ βέβαια και καμιά βδομάδα πίνουμε και νερό βρύσης και γενικά έχουμε απευαισθητοποιηθεί σε πολλαπλά επίπεδα. σκέφτομαι στον Χάουζ που οι ασθενείς του έχουν κάτι παράσιτα στον εγκέφαλο επειδή φάγαν’ενα ληγμένο ζαμπόν μια φορά, εμείς εδώ πρέπει να ‘χουμε μια χαρούμενη παρασιτοπαρέα εντός (πόσο ντιστέρμπινγκ πρόταση).

επίσης μπόρεσα να κανω μικρούς διαλόγους στα αραβικά με σχετική νοηματική διαφάνεια, αλλά και πάλι.. Με ρώτησε η μάνα μου στο τηλέφωνο αν έμαθα Αραβικά και ήταν πολύ αστείο γιατί ναι μεν το παλεύω, ζω εδώ πέντε μήνες, μαθήματα βιβλία και τα λοιπά και πάλι τα αραβικά μου είναι στο ίδιο σχεδόν επίπεδο με τα ισπανικά μου που δεν έχω ασχοληθεί ποτέ. είναι που έχουν όλες αυτές τις δυσκολίες σε βαθμό εγκεφαλικού, αρχής γενομένης της προφοράς. κάποια γράμματα http://en.wikipedia.org/wiki/Ayin όπως αυτό για παράδειγμα είναι σκέτος μπελάς. σκέψου τα ελληνικά δεν έχουν καλά καλά δύο σίγμα (παχύ και απλό) που να πάμε στα τρία χ των αραβικών.. κατα τ άλλα η γραμματική δεν είναι τόσο δύσκολη, αλλά για να τα πεις και το κυριότερο για να σε καταλάβουν εκεί θέλει δουλειά πολύ.

και πάμε στο δραματικό κλείσιμο του ποστ.

μετά από μια κουραστική μέρα με το που μπαίνω στο λεωφορείο στηρίζομαι στο εξωφρενικά άβολο κάθισμα του μίνιμπας και κοιμάμαι ακαριαία. μετά από λίγο ο οδηγός βάζει τέρμα στο κασετόφωνο κοράνι πετάγομαι πάνω, βρισκόμαστε πίσω από μια σειρά μεγάλων αμμόλοφων και ο ήλιος δύει, από πάνω σε μιά ευθεία το φεγγάρι σα κομμένο νύχι (άλλου να σου λέω κι άλλο να σου τύχει). ο ιμάμης στο κασετόφωνο κάτι λέει για τον προφήτη κι εγώ ακούω στιγμιαία τον Αλλάχ.

Advertisements

6 Σχόλια to “κεφτέδες της ερήμου”

  1. Θρωγκιξ Says:

    Αγρύπνια φάση η τελευταία

  2. Στάσσα Says:

    Είναι αλήθεια πάντως αυτό για τα μαμούνια στην έρημο!

  3. peppersoup Says:

    tifla na xei i magia tsokli. pio wraia i antapokrisi xwris optikoakoustika mesa.

  4. Phevos Says:

    στασα σαγαπω
    παντως τελευταία ανησυχώ με τις συνεχεις αναφορές στη τσόκλη, θα γίνω κάποια μέρα βουλευτής ορ γουάτ?

  5. faggot Says:

    η τσόκλη έγινε βουλευτής;; όντως τα σπας-αϊμίσγιου(σαμχάου)

  6. Phevos Says:

    πασοκ επικρατείας.
    αημισγιουτου και o ηφαιστιωνας ειμαι σιγουρος 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: