Archive for Μαΐου 2010

οι ζεστές μέρες

Μαΐου 30, 2010

τα καλοκαίρια ε κολλάν πάνω μας.  /φαστ φοργουωρντ ανακλήσεις από βράδια προηγούμενων καλοκαιριών/ το σημερινό βράδυ είναι κάπως σαν εγκαίνια ιδρωμένων ύπνων. ανοιχτά παράθυρα και μπαίνει κάπως ύπουλα εκεί που κοιμάσαι η πόλη. από τότε που γύρισα δεν έχω τηλεόραση, δε ξέρω τι παίχτηκε αλλά έχει χαλάσει η πρίζα και δε το πολυέψαξα να τη φτιάξω (εδώ δεν έχω αλλάξει λάμπες στο δωμάτιο και στο χωλ εδώ και δύο μήνες και ζω στο ημίφως). Μου λείπει πάντως κάποιες στιγμες οπότε καταφεύγω στο greekmovies. όταν βρίσκομαι σε σπίτια που παίζει μου αρέσει να χαζεύω. και τώρα που ανοίγουμε τα παράθυρα μπαίνει αυτός ο νανουριστικός ήχος τηλεοράσεων που παίζουν κάτι στο βάθος. πω είναι κι αυτή η καλοκαιρινή εξεταστική, απόλυτα καταραμένη. θέλω να δώσω όσο το δυνατόν περισσότερα μαθήματα, αλλά καταλήγω να μένω όλη μέρα σπίτι να ανοίγω βιβλία και ύλες και μετά να μαλακίζομαι τρώγοντας τζανκ. τουλάχιστον αρχές ιούλη φεύγω πάλι. Αυτή τη φορά αισθάνομαι πιο περαστικός από ποτέ στην Αθήνα.

ένιωσα μια μικρή ταύτιση με την ηρωίδα του «μεσα σε ένα κορίτσι σαν εσένα» της Αντζελας Δημητρακάκη. συμπαθητικό βιβλίο, το διάβαζα στο καράβι από Χανιά και έχει αρκετά ωραία σημεία. εκεί η ηρωίδα είναι ελληνοαμερικάνα που έρχεται στην Αθήνα και το βιβλίο είναι τα γράμματα που στέλνει και το ημερολόγιο που κρατάει. ενδιαφέρων τρόπος για την αφήγηση αν και σε κάποια σημεία δε της βγαίνει. μου φάνηκε ταιριαστό πάντως που ο λόγος της ήταν κάπως εκφραστικά άτεχνος, εφόσον γράφει ως ελληνοαμερικανίδα σε α’ πρόσωπο, αλλά μετά μου πε μια φίλη πως κι η «Ανταρκτική» της ίδιας συγγραφέα εκφραστικά δεν είναι πολύ καλύτερη, οπότε δε ξερω.. δεν φέρω γνώμη χωρίς να διαβάσω την «Ανταρκτική» κι εγώ όμως. το απόσπασμα που έχει στο οπισθόφυλλο πάντως, κλάσσικ. Είχα καιρό να διαβάσω λογοτεχνία, εκτός απ’ τα τέτχοια φυσικά. αν δεν είχαμε και τα τέτχοια τι θα κάναμε. το λέω επειδή είναι ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΦΟΡΑ ΙΕΜΠΕΡ.

πωω εντωμεταξεί γράφω και μυρίζουν τα πάντα σέλινο. αγόρασα απ’ τη λαική προχθές σέλινο (είχα μια φιλοδοξία να κάνω ψαρόσουπα) και σήμερα έβαλα λίγο σε μια πατατοσαλάτα που έκανα. δε ξέρω, το σέλινο παίζει να είναι το πιο δυνατό λαχανικό του κόσμου. κολάει η μυρωδιά του παντού, μυρίζουν τα χέρια, ο ιδρώτας, το δωμάτιο, παντού σέλινο. δεν είναι απαραίτητα άσχημη μυρωδιά, αλλά δεν είναι ευχάριστο.

το τορρεντοπρόγραμμα με πληροφορεί ότι κατέβηκαν οι warren suicide. δεν έχω ιδέα ποιοι είναι, έχει πλάκα όταν κατεβαίνει μετά από καιρό κάτι που ξέχασες πότε/γιατί το έψαξες. ωραίοι ακούγονται πάντως. σέλινο υπνηλία warren suicide. κάτι μου λέει ότι αυτό το ποστ θα ναι σάπιο. μήπως πρέπει να μιλήσω για επικαιρα ζητήματα, μπαα δε γαμιέται. καλύτερα το πάω με τα άσχετα, τα ραντομ είναι διαχρονικά.

Κοντά στο σπίτι μου, λοιπόν, στην Αρχή της Γεναίου Κολοκοτρώνη (σύνορα κουκάκι-πετράλωνα) υπάρχει το καλύτερο κομμωτήριο του κόσμου. Το χει ένας συμπαθητικός τύπος, και στους τοίχους έχει αφίσες τζόυ ντιβίζιον ντέηβιντ μπάουι, και ένα συγκρότημα που δεν ήξερα τους for against . αυτά αρκούσαν για να θέλει κάποιος να κουρευτεί εκεί, αλλά να σημειωθεί επιπλέον ότι το κούρεμα κοστιζει 10 ευρώ. για τις δεξιότητες του τύπου δε ξέρουμε ακόμη αλλά θα μάθουμε σύντομα.